Dynacord Foto’s (Germ).

Klik op een foto om te vergroten en de galerij te openen.

De Engelse Google Translation vertaalt het woord “echo” vaak als ultrasound.  Sorry voor dit ongemak.

 Dynacord historie.

In 1945 opende Ing. Werner Pinternagel (1913) een radio-reparatiewerkplaats in Pilsting, waar hij zijn eerste buizenversterkers bouwde. Een jaar later werd het familiebedrijf  “Dynacord Funktechnik und Gerätebau” opgericht, (Dynamis (Grieks) = power, Accordare (Latijn) = harmonie). In 1948 verhuisde het bedrijf naar Landau an der Isar. Pinternagel produceerde er met 4 medewerkers Dynaphon producten als de MV1, een buizenversterker met de eenvoudigste schakelingen met ingangen voor microfoons met hoge impedantie, voor radio- en kristalpickups, evenals bioscoopversterkers voor bioscopen als de K(ino)1 . In 1948/49 kwamen de eerste mixer- en case versterkers op de markt onder de merknaam “DYNACORD Ing. W. Pinternagel“. Rond 1950 kwamen de eerste universele combo versterkers van de KV en DA serie met vermogens van 6 tot 20 watt.
In de jaren vijftig begon de ontwikkeling van de Echocord echo- en galmapparaten voor muziekuitvoeringen en in 1953 werd voorzichtig begonnen met export. Vanaf het midden van de jaren 50 had het bedrijf  30 medewerkers en werden hoogwaardige (HiFi) mixerversterkers (als de MV serie) ontwikkeld en daarnaast speciale producten voor muzikanten.
In 1958 introduceerde Dynacord al stereoversterkers op de Hannover Messe en de beurs in Barcelona. De Landau productie vond intussen plaats vanuit 3 locaties en werd te klein en onbeheersbaar.  In 1958 verhuisde het bedrijf naar een terrein van 3600 m2 aan de Siemensstrasse in Straubing in Neder-Beieren en groeide uit  naar 80 medewerkers en een exportaandeel van 15% in 1959.
In de jaren 60 ontwierpen de ingenieurs van Dynacord vanuit de MV46 de legendarische Eminent, een allround mengversterker met vijf mengbare ingangen, toonregeling en aparte treble- en basregelaars. De Giant II volgde in de jaren zeventig. Het uitgebreide orkest- en vocale systeem kon vanuit het midden van de zaal worden bediend voor grote evenementen met veel artiesten. Medio zestiger jaren ontwikkelde Dynacord aanvankelijk zelf elektrische gitaren en semi-akoestische bassen. Vervolgens kwamen er losse onderdelen van verschillende bedrijven en ontstond er een toelevering van complete gitaren door andere bedrijven. Eind jaren 60 werd de gitaarproductie weer stopgezet. 

In 1969 verkoopt oprichter Werner Pinternagel zijn Dynacord aan een conglomeraat van 9 partijen. Voormalig Echolette-eigenaar Hans Bauer werd partner in Dynacord en verwerft 50% aandeel door inbreng van het merk Echolette in de nieuwe Dynacord groep. Er wordt een nieuwe fabriek gebouwd waar beide merken naast elkaar worden geproduceerd. Echolette apparaten werden tot 1981 door Dynacord geproduceerd. 
Aan het einde van de jaren zestig begon Dynacord met de bouw van discotheeksystemen, er werden ook lichtregelaars gebouwd.
In de jaren 70 stapte Dynacord over op transistortechniek en in de jaren 80 op digitale echo’s, drummachines en andere effectapparatuur.

Sinds 1945 heeft Dynacord een enorm breed scala aan hoogwaardige apparaten uitgebracht, het is welhaast ondoenlijk deze allemaal weer te geven. Onderstaand volgen vele apparaten voor muzikanten, de grote PA, mixer en speakersystemen blijven buiten beschouwing. 

In 1990 werd Dynacord verkocht aan het Amerikaanse bedrijf Telex Communications, die Dynacord sinds 2006 heeft onderbracht bij hun Robert Bosch groep, samen met Electro-Voice. EVI Audio GmbH (650 medewerkers) is het Europese hoofdkantoor van Dynacord en bevindt zich sinds 1958 nog steeds in  Straubing onder hetzelfde dak met Dynacord en Electro-Voice (in 2013 zo’n 40 ingenieurs). Versterkers, mixers en luidsprekers worden nog steeds verkocht onder de merknaam Dynacord als Full-line leverancier van grote ELA systemen in openbare gebouwen, winkelcentra, voetbalstadions, concertzalen en muziekfestivals. 

Dynacord-Echolette schema’s  zijn te downloaden via: http://www.peel.dk/Dynacord/   
Voor Dynacord en Klemt-Echolette reparatie, onderdelen, trafo’s wikkelen en ruilkoppen: http://bobbysreparaturen.de/

 

Dynacord historie en algemeen

Dynacord echo’s.

Buizen bandecho’s.

 Transistor bandecho’s.

Transistor schijfecho’s.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Bandloze analoge en digitale echo’s.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Dynacord versterkers.

Dynacord gebruikte als codesysteem afkortingen die de aard van de versterkers aangaven, vaak aangevuld met een getal dat het vermogen aangaf. Daarnaast waren er ook versterkers met alleen een naam.
Voorbeelden zijn:
KB= Kombo, KV=Kino (bioscoop) Verstärker, LS  of Les=Leistungsendstufe =eindtrap, Mi=Microfoon, Miga=Microfoon/Gitarre/Accordeon, MV= Muzik of Misch Verstärker, PV=Plattenspieler Verstärker, Pu=Pickup, RFD=Rundfunk (Radio), S=Standard, SV= Special Verstärker, ST=Stereo, To=Tonabnehmer, TV=Transistor Verstärker, TMV=Transistor Muzik/ Misch Verstärker, VVS=Vorverstärker (preamp) Stereo.

Dynacord combo versterkers.

Combo buizenversterkers met naam.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Combo buizenversterkers met code.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Combo hybride versterkers met naam of code.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Combo transistor versterkers met naam of code.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Dynacord losse versterkers.

Losse buizenversterkers met naam.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Losse buizenversterkers met code.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Losse hybride versterkers.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Losse transistor versterkers en powermixers.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Dynacord bas versterkers en bas combo’s.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Dynacord speciale  versterker series.

5010 serie 1975.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Reference serie 1985-1987.

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Dynacord gitaren.

In de jaren ’60 waren gitaren booming business waar ook Dynacord zijn graantje van wou meepikken. De eerste was de Cora, een erg futuristisch ontwerp dat aanvankelijk door Dynacord  gebouwd werd met eigen electronica en Schaller hardware en mogelijk met een hals van Hopf. De oplage bleef beperkt tot ca. 30 stuks in rood/goud en ca. 70 stuks in zwart/chroom.  Daarna volgden assemblage gitaren met elders geproduceerde onderdelen en uiteindelijk compleet afgebouwde modellen door de Italiaanse firma Welson en Duitse bouwers zoals Hoyer, Hopf en Hofner. Eind jaren 60 stopte de activiteit gitaren. 

Hier volgen nog veel meer foto’s.

Dynacord overigen.

Hier volgen nog veel meer foto’s.